DER SPIEGEL O 'SARAJEVO SAFARIJU': Hitac za ubistvo djeteta navodno koštao i do 100.000 KM

Njemački magazin donosi svjedočenja o navodnim „vikend-snajperistima“ tokom Opsada Sarajeva

BERLIN/N1, 19.mart - Njemački magazin Der Spiegel objavio je opširnu reportažu o navodnom fenomenu „sarajevskog safarija“, odnosno dolascima stranih državljana koji su tokom rata u Bosna i Hercegovina, prema tvrdnjama svjedoka, pucali na civile u opkoljenom Sarajevo.

Autor teksta razgovarao je s više aktera povezanih s ovom pričom, koja je ponovo dospjela u fokus javnosti. Među njima je i italijanski sudija Guido Salvini, koji je zajedno s piscem Ezio Gavazzani pokrenuo tužbu protiv nepoznatih počinilaca zbog ubistava iz niskih pobuda.

Salvini je u ranijem televizijskom intervjuu izjavio da „više nema sumnje“ da su se takvi zločini dešavali, pozivajući se na različite izvore.

Prema navodima iz Gavazzanijeve knjige, u ovim događajima je navodno učestvovalo više stotina stranih državljana, među kojima oko 230 Italijana, ali i državljani Francuske, Belgije i Austrije.

Reportaža donosi i svjedočenja učesnika rata. Naser Husić, bivši pripadnik Armije RBiH, tvrdi da su s druge strane linije povremeno stizala upozorenja o dolasku „vikend-snajperista“, nakon čega bi uslijedilo intenzivnije granatiranje i snajperska dejstva.

Slične navode iznosi i Aleksandar Ličanin, koji tvrdi da su na civile pucali ljudi „izvan kontrole“, opisujući ih kao „safari turiste“.

Posebno uznemirujući dio izvještaja odnosi se na svjedočenja o načinu naplate i „trofejima“. Jedan svjedok, identificiran pod pseudonimom „Francuz“, tvrdi da je njegov zadatak bio brojanje ubijenih i naplata od strijelaca, dok su počinioci kao suvenire nosili čahure metaka, navodno označene prema kategoriji žrtava.

Prema tim tvrdnjama, cijene su rasle tokom rata, pa je za jedan hitac, posebno kada su u pitanju djeca, iznos mogao dostići i do 50.000 eura (oko 100.000 KM).

Kriminologinja Martina Radice navodi da su, prema dostupnim informacijama, pojedinci plaćali i do 200.000 eura za vikend „lova“, te takvo ponašanje opisuje kao „elitnu psihopatiju“.

U tekstu se spominje i italijanski grad Trst kao jedno od logističkih središta, gdje su se, prema svjedočenjima, organizovale grupe koje su odlazile u ratnu zonu. Bivši učesnik tih okupljanja Roberto Ruzzier opisuje kako su početkom devedesetih postojali čak i oglasi za odlazak u Sarajevo.

Navodi se i da su pojedinci, pod izgovorom humanitarnih misija, prevozili naoružane osobe u ratno područje, dok se istražuje i mogućnost korištenja čarter letova za takve svrhe.

Iako brojni navodi i svjedočenja izazivaju veliku pažnju javnosti, važno je naglasiti da su mnoge tvrdnje i dalje predmet istraga i da nisu pravosnažno potvrđene.